Duszpasterstwa

Duszpasterstwo – to zorganizowana działalność społeczna Kościoła polegająca na głoszeniu zasad wiary i celebrowaniu liturgii w różnych grupach, nad którymi opiekę ze strony Kościoła sprawuje duszpasterz. Zazwyczaj dokonuje się ono w ramach parafii (duszpasterstwo parafialne) oraz w ramach duszpasterstw specjalnych, np.: Duszpasterstwo Akademickie, Duszpasterstwo Przedsiębiorców i Pracodawców itp.

 

Róża Różańcowa

Piętnaście węgli.. Jeden płonie, trzy lub cztery tlą się zaledwie, pozostałe są zimne – ale zbierzcie je razem, a wybuchną ogniem!. Oto właściwy charakter Żywego Różańca” (Paulina Jaricot).

 

Róża Różańcowa jest zorganizowaną wspólnotą osób, które modlą się codziennie na różańcu. Organizacja ta odpowiada kształtowi samej modlitwy różańcowej, która polega na rozważaniu 15 tajemnic z życia Jezusa i Maryi, przy jednoczesnym odmawianiu przy każdej tajemnicy jednego „Ojcze nasz”, 10 „Zdrowaś Maryjo” i jednego „Chwała Ojcu”.

Święty Jan Paweł II dodał do Różańca Tajemnice Światła, więc jeśli na to pozwala ilość osób w Róży, należy odmawiać 20 tajemnic.

 

Zasady:

  1. Każdy członek Róży Różańcowej odmawia codziennie jedną, wyznaczoną na dany miesiąc, tajemnicę Różańca (oczywiście, może odmawiać cały Różaniec, ale zawsze musi odmówić tajemnicę wyznaczoną).
  2. Czyni to w wybranym przez siebie miejscu i czasie.
  3. Pozostali członkowie Róży Różańcowej również odmawiają swoje tajemnice.
  4. Każdego dnia Róża Różańcowa odmawia zatem cały Różaniec!
  5. Po miesiącu następuje zmiana tajemnic.
  6. W wyznaczonym dniu, Róże gromadzą się na Mszy św. i spotkaniu formacyjnym.

 

W Żalnie Róża Różańcowa spotyka się na spotkaniu formacyjnym w środy po Mszy św. i Nowennie.

 

Franciszkanie Maryi

Misją Franciszkanów Maryi jest szerzenie duchowej wdzięczności oraz pomoc wszystkim w zrozumieniu, że jest ona „sercem Ewangelii”. Ludzie instynktownie umieją prosić Boga o coś, a niekoniecznie umieją podziękować za coś, wyrazić swoją wdzięczność Bogu.  Swoją misję ujmują również w haśle: „Pomagać temu, który pomaga”. Ten ideał realizują poprzez naśladowanie Najświętszej Maryi Panny i świętego Franciszka z Asyżu. Ponadto, za swoją misję uważają obronę Papieża i Kościoła.

 

Zasady:

  1. Zaangażowanie się w życie parafii.
  2. Miłość do Pana Boga i uczynienie z tej miłości głównej motywacji swojego życia.
  3. Uczenie innych miłości do Boga i umiejętności dziękczynienia.
  4. Cotygodniowe uczestnictwo w spotkaniach w małych grupach, podczas których odpowiada się na pytania: za co i jak Panu Bogu dziękować?
  5. Rozważanie podczas spotkań medytacji, opartych o Ewangelię z bieżącej niedzieli, lub nawiązujących do Katechizmu Kościoła katolickiego.
  6. Co roku, odnowienie przyrzeczeń dotyczących m.in. uczestnictwa w codziennej Mszy św., odmawiania Różańca oraz medytacji nad Słowem Bożym.

 

W Żalnie Franciszkanie Maryi spotykają się na spotkaniu formacyjnym we wtorki po Mszy św.

 

Wspólnota modlitewna Żalno

Wspólnotę tworzy grupa ludzi, którzy chcą pracować dla dobra swojej parafii, zarówno w sferze duchowej, jak i fizycznej.

 

Zasady:

  1. Zaangażowanie w życie parafii.
  2. Życie zgodne z nauczaniem Kościoła.
  3. Codzienna modlitwa (dowolna) za członków wspólnoty i za parafię.
  4. Uczestniczenie w spotkaniach formacyjnych, w czasie których wspólnie odmawia się modlitwy, śpiewa pieśni, planuje działania na rzecz parafii.

 

Członkowie Wspólnoty spotykają się na spotkaniu formacyjnym w poniedziałki po Mszy św.

 

Służba liturgiczna – Ministranci i Lektorzy

Do wspólnoty ministrantów i lektorów należą osoby posługujące w liturgii, najczęściej w czasie sprawowania Eucharystii, a także w czasie nabożeństw poza Mszą świętą.

Do zadań lektora należy odczytywanie Słowa Bożego, wezwań modlitwy powszechnej, komentarzy mszalnych, może także wykonywać psalmy responsoryjne. Jako starszy z grona ministrantów sprawuje nad nimi opiekę

 

Zasady:

  1. Ministranci przychodzą do służenia minimum 15 minut przed Msza Świętą lub nabożeństwem.
  2. Ministranci i lektorzy służący przy ołtarzu, powinni być w stanie łaski uświęcającej, aby móc zawsze przyjąć Pana Jezusa do swego serca.
  3. Ubiór osobisty i strój liturgiczny:
  4. a) Każdy ministrant ma obowiązek być ubranym stosownie do pełnionej służby.
  5. b) Odpowiednie stroje liturgiczne są przeznaczone dla:

– ministrantów młodszych – komża i pelerynka,

– ministrantów starszych – komża,

– dla lektorów – alba.

Wszyscy ministranci mają obowiązek szanowania strojów liturgicznych, tzn. wieszają je w odpowiednim miejscu i sami dbają o ich czystość.

  1. Kandydatem na ministranta może zostać chłopiec ochrzczony, który jest uczynnym kolegą, dającym przykład chrześcijańskiego zachowania w kościele, w szkole i w domu rodzinnym.
  2. Lektorem zostaje ministrant po ukończeniu 14 roku życia, który przeszedł kurs lektorski i otrzymał promocję lektorską.
  3. Nawet wtedy, gdy jeszcze nie ma kapłana, ministranci i lektorzy sami odmawiają modlitwę przed służeniem, rozpoczynając ją znakiem krzyża. Prowadzi ją grupowy lub, gdy go nie ma najstarszy ministrant.
  4. Po Mszy świętej ministranci i lektorzy odmawiają modlitwę po służeniu, kończąc ją znakiem krzyża.
  5. Służba liturgiczna odbywa się wg wyznaczonego grafiku dyżurów. Każdy ministrant jest zobowiązany do pełnienia służby w tym czasie.