Spójrz w przeszłość

Od dawna w swym sercu pewną sprawę duszę.

Polacy, rodacy, porzucili dawne sprawy,

Tylko z marnością zasiadaliby w ławy.

Niepojęte… Dlatego poruszyć to muszę.

Weteran przeżywa piekielne wręcz katusze.

On życie swe poświęcał, nie zważając na sławę,

Walką o dobro państwa wypełnił życie prawe.

My nic nie wiemy, tylko kpimy: „Bo się wzruszę…”.

Jeśli my już nawet o przeszłość nie pytamy,

Co była jak wschodzące słońce pięknej chwały,

Jeśli za nic nam bohaterowie… Bo kogo pamiętamy?

Nie dziw, że dla nas przeszłość –  bez chwały,

 Że ślady polskości piachy przysypały,

A Polak nawet o własne dobro okazuje się niedbały.

 

Rodacy!

Chciałbym się z Wami podzielić niezwykle ważną dla mnie sprawą, przekazać Wam moje emocje, w związku z wielkim jubileuszem wolności Rzeczpospolitej Polskiej.

Mam zbyt dużo energii, aby milczeć, szczególnie teraz, w przeddzień tej wspaniałej rocznicy.

Jako przedstawiciel młodego pokolenia polskiego, pragnę chociaż w małym stopniu wyrazić swoje zdanie i pokazać, jak bardzo Rzeczpospolita jest ważna. Pomyślicie, że teraz będę wychwalał nasz kraj… To prawda! Niestety nie ma innej możliwości. Pomyślicie też, że normalnym jest, iż Polak dobrze mówi o Polsce…

Tak! Ale nie o to mi chodzi, by na siłę ją poetyzować.

Powiem  nawet, że jak każdy inny kraj – Polska ma wiele wad, które niekoniecznie przypadają do gustu jej obywatelom. Rządzący bywają różni… Wszyscy to doskonale wiemy.  Nie w tym rzecz, Rodacy.

Jedyne, co zamierzam podkreślić, to jej wyjątkowość, która jest niezaprzeczalna. Jeżeli ktoś w to wątpi, to ja się pytam: „Jeszcze tej wyjątkowości nie zauważyłeś?”.

Nie ma drugiego państwa, które posiada taką historię, zapierającą wręcz dech w piersiach. To smutne, że obecnie, kiedy wszystko nam wolno, kiedy nie jesteśmy poddawani żadnym represjom ze strony wrogów naszego kraju – nie potrafimy zrozumieć wartości ojczyzny, nie jesteśmy w stanie rozpalić tej niezwykłej więzi między obywatelem a państwem. Wielu ludziom sprawy państwa stają się obojętne. A szkoda. Czasy współczesne potrzebują patriotów! Właśnie. Patriotyzm. Co to tak naprawdę jest?

To bezinteresowne oddanie się swojej ojczyźnie i darzenie ją miłością. A jeżeli jest miłość, to jest i pragnienie jej szczęścia, troska o dobry byt, szacunek wobec niej. „Jedyną miarą miłości, jest miłość bez miary.”Ta miłość na początku rozbudzi w nas przede wszystkim wdzięczność: za wytrwanie Polaków, podczas ponad stuletnich zaborów, którzy swym zapałem odzyskali upragnioną niepodległość; za bohaterów w czasach międzywojennych i okupacyjnych, którzy całym sercem dbali o rozwój, dobrobyt i bezpieczeństwo naszego państwa; za wszystkie wybitne postaci w historii RP, które przysłużyły się rozwojowi ojczyzny i utrwaleniu polskiej państwowości. Wzbudzi też wdzięczność dla naszych przodków, za dbanie o niepodległość, za to, że żyjemy w wolnym państwie, że mamy możliwość kształcenia się, mamy szansę na szczęśliwe życie.

Obecnie miłość do ojczyzny nie wymaga poświęcenia życia w walce. Możemy za to okazać troskę o ojczyznę wypełniając swoje życie dobrymi uczynkami, posłuszeństwem wobec prawa. Przyda się także pielęgnowanie polskiej mowy, dbanie o porządek, troska o rodzinę i biednych. Służyć ojczyźnie możemy nauką oraz twórczością. W czasach, gdy Polska traciła wolność, Ignacy Krasicki pisał: „Święta Miłości kochanej Ojczyzny Czują Cię tylko umysły poczciwe…”.

Po stu latach od momentu odzyskania niepodległości, każdy „poczciwy umysł” powinien pracować tak wytrwale i sumiennie, aby nasza kochana ojczyzna kwitła w dobrobycie i jedności po wsze czasy.

Chwała Rzeczypospolitej Polskiej!

Autor: Tomasz Ciborowski